ارغوان بافی 

ارغوان درختچه ای خودرو است که در دره های مایان طرقبه رشد می کند و در نتیجه، بافت سبدهای حصیری با ترکه درخت ارغوان، از تولیدات آن منطقه است. یکی از صنایع دستی کاربردی ایران ارغوان بافی” نام دارد. ارغوان بافی به این گونه است که پس از جمع آوری، ابتدا ترکه ها در محیطی خیس و مرطوب گذاشته شده و سپس به شکل سبد و کالاهای تزئینی بافته می شوند. تولیدات ارغوان بافی، دارای استحکام زیادی بوده و بافت آن نسبت به دیگر محصولات حصیری از قدمت بیشتری برخوردار است و قبل از رواج پلاستیک، کاربرد و مصارف فراوانی داشته است. رویشگاه اصلی درخت ارغوان در خراسان، شهرستان طرقبه و شاندیز است و در این میان، روستای «مایان وسطی» بیشترین تعداد ارغوان باف را دارد. در حقیقت، هنر ارغوان بافی مهم ترین هویت این روستاست. اصالتی دیرینه دارد و نسل به نسل به مردمانش منتقل شده است. گفته می شود قدمت این هنر در این روستا به بیش از 300 سال می رسد. بر همین اساس است که اداره میراث فرهنگی و صنایع دستی طرقبه شاندیز در تکاپوی ثبت این روستا در فهرست روستاهای ملی صنایع دستی است.گرچه زمستان فصل مناسبی برای بهره بردن از زیبایی درختچه ارغوان نیست، کار ارغوان بافی در این فصل از سال پررونق است زیرا چیدن این درختچه از مهرماه آغاز می شود و تا انتهای سال ادامه دارد. مردم روستای مایان وسطی تابستان ها مشغول چیدن میوه هستند و زمستان ها سر به کار سبدبافی دارند. روستای مایان وسطی حدود 15 کیلومتر بعد از امامزادگان یاسر و ناصر قرار دارد.